در آیینه رسانه ها :
گلایه سرلشکر سلیمانی از اخبار مربوط به تولید فیلم «سردار»        اختصاصی/ نقش بارز نظام سلطه در طراحی و راه اندازی حوادث فتنه سال ۸۸        حلول ماه ربیع الاول مبارکباد        شعری که شب اربعین امسال در کربلا گفته شد        وحدت در آئینه نگاه امام        مدح و مراثی حضرت ابواالفضل العباس (علیه السلام)        بیانیه‏ شانزدهمین اجلاس رسمى مجلس خبرگان رهبرى «دوره‏ ى چهارم»        خستگان عشق را ایام درمان خواهد آمد        حضور و سخنرانی رهبر انقلاب در اجلاس جهانی علما و بیداری اسلامی        آخرین جمعه سال است کجائی آقا؟       
کلام نخست
صوت و فيلم

حسین (علیه السلام )، برای عشق ورزیدن یا الگو قرار دادن؟

السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح الّتی حلت بفنائک

سلام بر حسین ، سلام بر همراهان جانفدای حسین، چه در کربلا و چه لبیک گویان شهیدش در طول تاریخ و امروز سلام بر شهیدان مدافع حرم و حریم حسینی.

حسین (علیه السلام ) ، آن نور عالم فروز و ستم سوز ، یگانۀ تاریخ است.

در بسیاری ویژگی ها منحصر به فرد است . اوست که مدال ” انا من حسین” از جدّ بزرگوارش که مقصود خلقت و اسوۀ بشریت است، می گیرد.

و اوست که حرارت عشقش در قلوب مؤمنین توسط پیامبر اعظم دائمی و بی گرایش به سردی معرفی می شود.

مگر حسین (علیه السلام ) که بود و چه کرد؟

تمام فضائل و خوبیها در اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام ) این برگزیدگان ممتاز عالم مجتمعند، امّا گویا حسین(علیه السلام ) افزون بر آنان بر امتیازاتی مفتخر است که اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام ) نیز در اعمال و آداب ایّام ما را بسوی حسین (علیه السلام ) سوق می دهند.

امام حسین (علیه السلام ) نیز پس از پیامبر اکرم حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلّم) جهانی تر است . حتی در زمینه هائی احساس می شود ضریب نفوذ پیامش از پیامبر نیز فراتر رفته است، چرا که غیر مسلمانان نیز با او پیوند دارند و تأثیر گذاران  آزادۀ عالم و تاریخ سازان ملل خود را شاگرد مکتبش معرفی کرده اند.

بیش از همه ما شیعیان و حسینیان پروردۀ مجالس حسینی سزاوار بهره مندی از برکات آن نور عالمتاب و چراغ هدایت و کشتی نجاتیم.

اگر امروز در جایگاه عزّت و افتخاریم به برکت تلاش های حداقلی مان در مسیر حسین ابن علی (علیهما السلام ) است.

از این جهت می گویم حداقلی که آنان که مسیر ابا عبدالله (علیه السلام ) را با شرایط و لوازمش در کشور دنبال کرده و می کنند نسبت کوچکی از دم زنندگان از حسین (علیه السلام ) هستند، عشق اباعبدالله در بسیاری جانها مستقر است و روشنی بخش ، امّا در عرصه های آزمون و ابتلا همۀ حسین دوستان انتخاب حسینی ندارند.

همان مقدار عاشقان عامل و جانفدایان عاشق ، البته با حمایت های کم و زیاد سایر حسینیان ، دفاع مقدس را ، سند و گواه عظمت تفکر حسینی و مکتب شهادت طلب و عزّت آفرینش ثبت کردند ، ولی مگر نبودند دم زنندگان از امام حسین (علیه السلام ) و عشق و محبتش که در هنگامۀ خون و شهادت و جهاد و عزّت، دنیا طلبی اشان گل کرده بود و آب گل آلود دوران دفاع مقدس را برای صید ماهی های دنیائی گزیده بودند و بر دارائی های دنیائی خود می افزودند؟

امروز نیز روزگاری دیگر و ابتلائی دیگر است.

جریان یزیدی عالم با تمام قوا در برابر اردوگاه حسینی عالم صف آراسته.

تمام همّت یزیدیان منصرف کردن ما از پیروی حسین(علیه السلام ) و اندیشۀ عزّت خواه و مسلک و مرام حق طلبی، ظلم ستیزی و انسانی – الهی و شهادت طلبی اوست.

برای این منظور با ابزار نظریه پردازی برای پذیرش ذلّت تسلیم در برابر یزیدیان امروز و محاصره و تحریم و تهدید و نفوذ به میدان آمده اند.

از مهمترین گرفتاری های امروز ما وجود نظریه ها و محاصره و تحریم و تهدید نیست ،که اینها همیشه بوده اند و تقابل دو اردوگاه حسینی و یزیدی شاهد آن بوده است.

در بعد داخلی گرفتاری ما ،مدعیان بی عمل و تصویرگری های ناروا از مدعیان حسینی بودن است که چهرۀ صاحبان تفکر و مکتب را مخدوش و در معرض تخریب جدّی قرار داده است. آنانکه در کف جامعه و در حرفه ها و شغل های مختلف، نام حسین (علیه السلام ) را بر زبان می رانند، ودر عزایش می گریند ولی در مقام عمل و در صحنۀ اجتماع از هیچ ظلم و خیانتی به یکدیگر در جامعۀ اسلامی ابا ندارند.

 و آنانکه با تظاهر و یا با بهره مندی از ارتباطات ناسالم امانتدار جامعۀ اسلامی می شوند ، و خیانت در امانت برایشان چون آب خوردن است.

آنان که با زیاده خواهی و افزون طلبی ، بهره های آنچنانی و سهم های خودخوانده ، از بیت المال مسلمین برداشته و با فروریختن اعتماد و ایمان مردم جامعه را بسوی یأس از نظام اسلامی سوق می دهند.

در این شرایط مدیران عالی زمینه ساز و حامی ، بزرگترین گناه و نقش را دارند.

هر مسئولی که ظلم به ملت را برتابد و در مقابل آن نایستد او اموی مسلک است اگر چه نام “حسین (علیه السلام )” را بر زبان براند و ساعت ها در بارۀ حسین (علیه السلام ) زیبا سخن بگوید.

امام حسین (علیه السلام ) از این مدعیان با عمل خلاف بیزارتر است تا از آنانکه رسماً در اردوگاه یزیدند، چرا که آنان با نشان به جنگ حسین (علیه السلام ) آمده اند و اینان جبهۀ مستحکم حسینی را از درون مورد هجمه قرار داده و علاوه بر ضربه به اردوگاه حسینی ، اعتبار حسین گویان و محبّین را نیز تضعیف می کنند.

در بعد خارجی و اندیشه عزّت خواهی و ظلم ستیزی نیز گرفتاری دیگر ما مدعیان ارادت و عشق به امام حسین (علیه السلام ) هستند که جامعه را در مسیر پذیرش ظلم یزیدیان زمان قرار می دهند، آنانکه بر خلاف پیام های خداباوری و عزّت طلبی و باور به مدد الهی قرآن کریم و مکتب عاشورا ، با نظریه پردازی ها و زمینه سازی ها ، ایستادگی و عزّت خواهی را بی خردی و مقابل عقلانیّت معرفی کرده و جامعه را بسوی پذیرش ظلم ظالمان سوق می دهند و تفکر و عمل حمایت از مظلوم و مسلمانان تحت ستم را تقبیح و جامعه را به عصبیّت های پوچ و ناروا و خودخواهانه دعوت می کنند .

سخن آخر آنکه :

حسینی بودن ، انسان بودن است .

متخلّق به اخلاق الهی و انسانی بودن است .

فضیلت طلب و خیرخواه انسان ها بودن است .

رعایت کننده حقوق مردم و راضی به حق خود بودن است.

از ستم کردن به دیگران برحذر بودن است.

از خود گذشته و فداکار و خدمتگزار بودن است .

عامل به دستورات و اوامر الهی در عبادات، معاملات و ارتباطات بودن است .

آمر به معروف و ناهی از منکر و اقامه کنندۀ نماز و دهندۀ زکات بودن است.

در راه ترویج و حفظ دین جانفدا بودن است .

عدالت محور بودن و ظلم ستیز بودن است .

سازش ناپذیر و شهادت طلب بودن است.

و بالاخره حسینی بودن ” الگو گرفتن از حسین (علیه السلام ) ” در تفکر و فرهنگ ، سبک زندگی ، تعاملات اجتماعی و اندیشه وعمل سیاسی است.

که او شایسته ترین برای الگو قرار دادن است که احیاگر الگوی رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلّم) با مصادیق بارز و شرایط ویژه است.

آرزومند حسینی بودن : حسین کاشانی پور